Christiaan Lindemans alias King Kong.
“In zijn hoedanigheid van bevelhebber BS[Binnenlandse Strijdkrachten] betrekt Bernhard in september [1944]een hoofdkwartier in Hotel Metropole in het inmiddels bevrijde Brussel. … In oktober 1944 arresteert de Britse contraspionagedienst MI5 Cornelis Verloop, een Nederlandse spion die al jaren voor de Duitsers werkt. In het beruchte ondervragingskamp 020, nabij Ham Common in Engeland, noemt hij de namen van iedereen die hij bij de Nederlandse afdeling van de Abwehr kent, maar hij krijgt weinig respons van zijn ondervragers. Tot hij het woord ‘Arnhem’ [Operatie Market Garden] laat vallen in connectie met verraad door een zekere Christiaan Lindemans, de man die vanwege zijn buitengewone afmetingen in Nederland al jaren de bijnaam King Kong draagt. De Britten willen deze Lindemans uiteraard graag arresteren. Er is echter een klein probleempje: de uit de kluiten gewassen Nederlander bevindt zich vanaf september 1944 in de entourage van Prins Bernhard op diens nieuwe hoofdkwartier in Brussel. De prins is er, net als zijn medewerkers, van overtuigd dat Lindemans een verzetsheld is. … [MI5 geeft hun verbindingsofficier Knight opdracht Lindemans zo snel mogelijk te arresteren. Knight laat om onduidelijke redenen de arrestatie over aan een Nederlandse inlichtingenman Oreste Pinto. Pinto verwacht een enorme vechtpartij, maar King Kong gaat vrijwillig mee. Hij wordt in 020 verhoord.] Lindemans geeft onmiddellijk toe dat hij voor de Duitsers werkt. De Abwehr houdt volgens hem zijn broer en echtgenote gevangen en chanteert hem om het Nederlandse verzet te verraden. Zolang hij nuttige informatie geeft, blijven zijn verwanten leven. Lindemans legt … uit hoe hij als ‘stay behind’-agent in Brussel de bevrijding van de stad door geallieerde legers meemaakt. Hij meldt zich na enkele dagen op het nieuwe hoofdkwartier van Bernhard … [Hij ontmoet daar Kas de Graaf, die hij eerder in de oorlog heeft helpen ontsnappen naar Spanje. De Graaf vertrouwt hem en stelt hem voor aan de prins.] De prins vraagt Lindemans om verbindingen te leggen met het verzet in Nederland. King Kong gaat op het aanbod in en wint in de dagen die volgen het vertrouwen van de prins. Hij krijgt zodanig veel vrijheid, dat hij zelfs toegang heeft tot een kamer waar geheime documenten worden opgeslagen. Daar ziet hij naar zijn zeggen de plannen voor Market Garden. Hij leert ze uit het hoofd en de volgende keer dat hij door het front naar Nederland reist, geeft hij de plannen door aan de Abwehr. De dienst dirigeert de SS naar de drop zone voor de slachting. … hoe verder het onderzoek naar hem vordert, hoe meer het lijkt alsof hij tenminste gedeeltelijk de waarheid spreekt over zijn verraad van Arnhem. Verschillende betrouwbare Nederlandse en Britse getuigen die door MI5 worden gehoord, weten te vertellen dat Lindemans door Bernhard persoonlijk naar Eindhoven is gestuurd minder dan een week vóór de bevrijding van deze stad op 18 september 1944. Lindemans moest daar namens de prins in overleg treden met de leider van het lokale verzet, codenaam ‘Peter’. Dat betekent dat Lindemans in de week voor operatie Market Garden (die op 17 september begint) zeker in Hotel Metropole is. [Het Britse Foreign Office geeft na de bevrijding echter een persbericht, waarin gesteld wordt ’that neither from [his] interrogation nor from any documents brought to [His Majesty’s Government’s] notice since the capitulation, has any evidence come to light that Lindemans knew in any way at all about the Arnhem operation. Lindemans did not appear in Dutch Headquarters until after the beginning of the Arnhem operation.’] … [In de zomer van 1945 wordt de Duitse Abwehr-officier Hermann Giskes, in Nederland vooral bekend als één van de mannen achter het Englandspiel, naar kamp 020 overgebracht.] Op de vraag van Stephens [commandant van 020] of Lindemans Market Garden heeft verraden antwoordt Giskes verbaasd ‘natuurlijk’, alsof hij zich niet kan voorstellen dat de geallieerden dat nog niet weten. Giskes kan zich zelfs nog de tekst herinneren die Lindemans aan hem doorgeeft als hij het Abwehr hoofdkwartier bezoekt: ‘Reckon with English attack, direction Eindhoven, timed for Sunday, Airborne troops in large numbers are in readiness to start.’ … Uit de rapporten over Lindemans die in 2002 zijn vrijgegeven, blijk dat hij onmiddellijk vóór Market Garden behalve met de prins, ook in contact staat met drie Britse agenten van de SIS. … Deze drie heren willen Lindemans gebruiken om zelf in verbinding te komen met het Nederlandse verzet, geheel buiten Bernhard en de SOE om. Ze geven hem voor het uitvoeren van deze opdracht zelfs een snelle auto met chauffeur. … ‘Het is niet onwaarschijnlijk dat ook deze drie SIS’ers of hun chauffeur een deel van de informatie verstrekken die Lindemans aan de Duitsers geeft. Abwehrhoofd Giskes vertelt tijdens zijn verhoor dat Lindemans het had over gegevens die hij in Brussel van ‘Britse agenten’ heeft gehoord. … Of Lindemans Arnhem daadwerkelijk verraadt valt te betwisten. Uit alle verhoren van de Duitsers blijt dat Lindemans’ waarschuwing voor een geallieerde aanval vaag is. De plaatsen die hij noemt – Eindhoven, Münster, Dülmen – komen niet overeen met de plaats waar de SS-divisie de geallieerden de zwaarste verliezen toebrengt: Arnhem. De Duitse SS-commandant die de Britten bij Arnhem in de pan hakt geeft aan dat hij bij puur toeval met zijn mannen in de buurt was. Toch moet de invloed van de spion niet worden onderschat; hij waarschuwde wel degelijk de Duitsers voor een aanval en geeft ze daarmee gelegenheid onm zich voor te bereiden. … Zodra de naam van de prins [in het onderzoek] valt, wordt de doofpot in gereedheid gebracht en de waarheid naar het tweede plan verschoven. … Voor de dubbelagent wordt de ultieme doofpot in gereedheid gebracht. Hij sterft in 1946 onder bijzonder verdachte omstandigheden in een Nederlands ziekenhuisbed … Frappant is dat hij op het moment van zijn dood onder het persoonlijke toezicht staat van Hans Teengs Gerritsen, één van de beste vrienden van Bernhard uit het spionagewereldje.” (Ph. Dröge, Beroep: meesterspion. Het geheime leven van Prins Bernhard [Amsterdam, 2003], p. 106 e.v.)