HITLER EN EVA BRAUN

Citaat uit Het Boek Hitler (Utrecht 2005):
Hitlers relatie met Eva Braun was zonder twijfel abnormaal. Op de Berghof [Hitlers huis op de Obersalzberg]liep Eva vaak met tranen in haar ogen en een gekwelde blik rond. ’s Avonds trok zij zich vroeg terug op haar kamer, terwijl Hitler tot diep in de nacht onbelangrijke gesprekken voerde met zijn medewerkers. Het kamermeisje trof Eva dan vaak huilend aan. Als Hitler er niet was, leefde ze helemaal op en maakte zelfs dansjes. Volgens de mensen in Hitlers omgeving had hij haar in een gouden kooitje opgesloten en en was ze als Hitlers bedgenote veroordeeld tot een leven vol kwellingen. [p. 59]
Pas op 28 april 1945, toen het Derde Rijk rond hem ineenstortte, besloot Hitler met haar te trouwen. Het huwelijk werd voltrokken in Berlijn in de bunker onder de Rijkskanselarij. Twee dagen later pleegden ze zelfmoord in Hitlers kantoor. Nadat Hitler en Eva het kantoor waren binnengegaan, wachtte zijn secretaris Linge enige tijd en ging toen met Bormann het vertrek binnen. Zij troffen daar het volgende aan: Hitler zat dood op een bank en rechts van hem zat Eva Braun, ook dood. In Hitlers rechterslaap zat een gapende wond zo groot als een pfennigstuk en er liepen twee straaltjes bloed over zijn wang. Op het tapijt was een plas bloed ongeveer even groot als een bord. Naast zijn voeten lagen twee Walther-pistolen, waarvan het kleinste nog steeds geladen was en op scherp stond. Eva zat met opgetrokken benen op de bank. Haar lippen waren strak op elkaar geklemd. Zij had zich vergiftigd met cyaankali. (Overtuigende bewijzen, dat Hitler eveneens vergif had ingenomen – wat de Russen daarover later ook mogen beweerd hebben – zijn nooit aangetroffen.) De lijken werden naar buiten gedragen, met 200 liter benzine overgoten en in brand gestoken. In 1995 gaf Lew Besymenski, die in 1968 en 1982 zeer succesvolle boeken over de dood van de Duitse dictator publiceerde, toe dat alles wat hij daarin over de doodsoorzaak beweerd had, opzettelijke leugens waren. Zijn teksten waren, zo vertelde hij, hem door informanten van de KGB gedicteerd. [Het boek Hitler, p. 384-386, 402 en 409-410.]